Mor Erna

Det er vanskeleg å få born til å posere - eller...?
Foto: Helge Mikalsen

Då Noreg blei kåra til ver­das bes­te mød­re­land i 2015, ryk­ka stats­mi­nis­ter Erna Sol­berg ut til ei bar­sel­grup­pe, og blei foto­gra­fert av VG. Kom­po­si­sjo­nen etter­let ingen tvil: Det­te bile­tet er arran­gert. Bor­na blir anten haldt av stats­mi­nis­te­ren sjølv eller haldt inn fra side­ne, slik at Erna, sol­brun, smi­lan­de og så klart stør­re enn bor­na, blir eit tyde­leg midtpunkt.

Sam­stun­des veit alle som har prøvd å få born til å pose­re at nett­opp det ikkje er så lett. Eit barn ser ut som om han prø­ver å krab­be vekk, vi har ein som ser særs mis­nøgd ut, og ber­re ein av dei fire ser fak­tisk inn i kame­ra. Det skjer mykje i and­le­ta til baby­ane — me har den tris­te, den tanke­ful­le, den dis­tra­her­te, den nys­gjer­ri­ge. Så kan­skje har ikkje foto­gra­fen og Erna full kon­troll like­vel — eller har dei det?

Kon­tras­ten mel­lom den stram­me grunn-kom­po­si­sjo­nen og dei mang­fal­di­ge barne­and­le­ta, det me kan og det me ikkje kan kon­trol­le­re, er nem­leg vik­tig. Tanke­eks­pe­ri­ment: Sjå for dykk to ver­sjo­nar av det «per­fek­te» bile­tet. Anten at dei fire bor­na had­de sett rett inn i kame­ra, eller at dei alle had­de sett på Erna. Då had­de me fått ein stats­mi­nis­ter-mor av ein heilt annan karakter.

Då Noreg blei kåra til ver­das bes­te mød­re­land i 2015, ryk­ka stats­mi­nis­ter Erna Sol­berg ut til ei bar­sel­grup­pe, og blei foto­gra­fert av VG. Kom­po­si­sjo­nen etter­let ingen tvil: Det­te bile­tet er arran­gert. Bor­na blir anten haldt av stats­mi­nis­te­ren sjølv eller haldt inn fra side­ne, slik at Erna, sol­brun, smi­lan­de og så klart stør­re enn bor­na, blir eit tyde­leg midtpunkt.

Sam­stun­des veit alle som har prøvd å få born til å pose­re at nett­opp det ikkje er så lett. Eit barn ser ut som om han prø­ver å krab­be vekk, vi har ein som ser særs mis­nøgd ut, og ber­re ein av dei fire ser fak­tisk inn i kame­ra. Det skjer mykje i and­le­ta til baby­ane — me har den tris­te, den tanke­ful­le, den dis­tra­her­te, den nys­gjer­ri­ge. Så kan­skje har ikkje foto­gra­fen og Erna full kon­troll like­vel — eller har dei det?

Kon­tras­ten mel­lom den stram­me grunn-kom­po­si­sjo­nen og dei mang­fal­di­ge barne­and­le­ta, det me kan og det me ikkje kan kon­trol­le­re, er nem­leg vik­tig. Tanke­eks­pe­ri­ment: Sjå for dykk to ver­sjo­nar av det «per­fek­te» bile­tet. Anten at dei fire bor­na had­de sett rett inn i kame­ra, eller at dei alle had­de sett på Erna. Då had­de me fått ein stats­mi­nis­ter-mor av ein heilt annan karakter.

INGEN KOMMENTARER

KOMMENTÉR

Skriv en kommentar

Bidra til god debatt - skriv under fullt navn. Se våre kommentarregler.

Abonner på kommentarer
til toppen