Når fagbevegelsen svikter egne varslere

Organisasjonsarbeider Jarle Kirketeig i Fellesforbundet er sagt opp fra stillingen i lokalavdelingen etter at han sa ifra om langvarig trakassering på jobben. Hans skjebne skal nå avgjøres gjennom votering i årsmøtet. Er dette fagbevegelsen verdig?

Orga­ni­sa­sjons­ar­bei­der Jar­le Kirke­teig i Fel­les­for­bun­det er sagt opp fra stil­lin­gen lokal­av­de­lin­gen etter at han sa ifra om lang­va­rig tra­kas­se­ring på job­ben. Kirke­teig uttal­te i lokal­pres­sen i august at fyl­kes­le­de­ren i Sogn og Fjorda­nes avde­ling i Fel­les­for­bun­det over lang tid had­de tra­kas­sert Kirke­teig og fle­re and­re ansat­te. Sty­ret i lokal­la­get skal ha kjent til kon­flik­ten i fem år uten å gjø­re noe med for­hol­de­ne. For­bunds­sty­ret i Fel­les­for­bun­det blirnes­te uke en ori­en­te­ring om saken.

Mens Kirke­teig har mot­tatt støt­te fra and­re i fag­be­ve­gel­sen i og uten­for fag­be­ve­gel­sen, blant and­re Ing­unn Yssen (kjent fra Val­la-saken), rea­ge­rer fyl­kes­le­de­ren i LO, Arvid Lange­land med for­ban­nel­se over saken:

Eg mei­nar det­te her er eit uver­dig spel det som fore­går. Det er uver­dig i for­hold til fag­rørs­la. Eg tyk­kjer det vit­nar om ei offent­leg avret­ting. Kor mykje skal ein til­lits­vald tole frå sine eig­ne. Dei kan vars­le internt.

Men Kirke­teig er ikke ale­ne i sin kri­tikk. En rek­ke nåvæ­ren­de og tid­li­ge­re ansat­te og til­lits­valg­te kan for­tel­le om rys­ten­de for­hold under den kri­ti­ser­te fyl­kes­le­de­ren.  Sånn sett er det­te ikke et enkelt­til­fel­le som enkelt kan avfei­es. LO og res­ten av fag­be­ve­gel­sen har et sær­skilt ansvar for å opp­tre ansten­dig i anset­tel­ses­for­hold og i for­hold til vern av vars­le­re. Men på tross av det, har den­ne leder­at­fer­den fått fort­set­te i man­ge år.

Og para­dok­salt nok er Fel­les­for­bun­dets for­hold til egne ansat­te åpen­bart så kom­pli­sert orga­ni­sert, at Kirke­teig selv ikke fra for­bunds­sty­ret kan for­ven­te en ende­lig løs­ning på saken. For­bunds­sty­ret kan even­tu­elt kre­vet et eks­tra­or­di­nært års­møte i Fel­les­for­bun­dets avde­ling 19 (Sogn og Fjorda­ne) — og bare års­mø­tet kan opp­he­ve oppsigelsen.

Vern gjen­nom hånsopprekning?
Arbeids­miljø­lo­ven fast­set­ter et klart juri­disk for­bud mot repre­sa­li­er over­for arbeids­ta­ke­re som vars­ler om kri­tikk­ver­di­ge for­hold. Men i Fel­les­for­bun­det later det­te ver­net å være redu­sert til sim­pelt fler­tall i sty­rets vote­ring ved hånds­opp­rek­ning. Er det­te fag­be­ve­gel­sen ver­dig? Det tar i alle fall ikke hen­syn til vars­le­rens og arbeids­ta­ke­rens ver­dig­het. Da kan da være på sin plass å min­ne om at nett­opp fag­be­ve­gel­sen har lovet å arbei­de for å styr­ke vars­ler­ver­net i arbeids­li­vet.

TEMA

V

arsling

19 ARTIKLER FRA VOX PUBLICA

FLERE KILDER - FAKTA - KONTEKST

1 KOMMENTAR

KOMMENTÉR
  1. Jarle Kirketeig says:

    Har ikkje lest dett­te før no, og sjølv om det kan­sje er noko seint vil eg gi ein komentar.
    Ei side av den­ne saka som ikkje har kome fram i media er hem­nen ein som til­sett i fag­rørs­la får når ein «slad­rar».
    Fel­les­for­bun­dets behand­ling av meg gjor­de til at eg no sit 100% ufør. Det å bli svik­ta av dei ein ideo­lo­gisk job­ba for had­de eg ikkje ven­ta, og sjok­ket av det ikkje eksis­te­ran­de ver­net til­set­te i fag­rørs­la i rea­li­te­ten har ove­r­as­ka meg.
    Eg prø­ver fram­leis å vars­le om det arbeids­ta­kar­ver­net ein ikkje har når for­bund orga­ni­se­rer eig­ne til­set­te i eige forbund.
    Eg sit i den situa­sjo­nen at hjel­pa eg fram­leis, no i 2017, treng, er noko eg ikkje får.
    Det­te begrun­nast med at det vil vere ei inter­esse­kon­flikt om for­bun­det hjelp meg som med­lem, sidan det var dei­ra eigen orga­ni­sa­sjon som braut lova?
    Ista­den for at mi sak kun­ne blitt brukt til å betre for­hol­da for til­set­te, er eg no eit skrek­kens eksem­pel på kva som skjer til­set­te som varslar.
    Eg blir tia i hel når eg prø­ver å få fram den­ne pro­blem­stil­lin­ga. Fag­rørs­la vil ikkje ha arbeids­ta­ka­rar i sen­tra­le stil­lin­gar som har ein arbeids­ta­kar­or­ga­ni­sa­sjon i ryg­gen om noko skul­le skje. Alt skal tiast i hel, og arbeids­ta­ka­ren som blir utsett for lov­brot skal vekk for å ver­ne tillitsvalde.
    Fag­rørs­la er kjend blant til­set­te for å vere ein gru­som arbeids­gi­var, og det skjer inga end­ring! Des­se pro­ble­ma skal ikkje eksis­te­re, og difor luk­kar ein auga for pro­ble­ma. At enkelt­men­nes­ke blir øyde­lag­de, har ikkje noko å seie når fag­rørs­la sitt ry risi­ke­rer ei skramme.
    Eg treng hjelp til å rope ut var­se­let mitt. Kor man­ge skal øyde­leg­gast av eit sys­tem som ser til­set­te som blir utsett for lov­brot som eit stør­re pro­blem enn til­lits­val­de som bryt lova?
    Mvh Jar­le Kirketeig
    Ein som ikkje len­ger vil vere eit eksem­pel som skal føre til frykt.

til toppen